
Arian Buurman steekt de loftrompet af over de Publieke Omroep in haar posting ‘Collectief Oranje‘ en da’s haar goed recht. Niet alleen is het haar goed recht, tis ook een goed voorbeeld van gezond opportunisme. Immers; zonder Publieke Omroep geen STER, niet waar?
Mijn mening over de Publieken is anders en gezien de discussie de laatste tijd hierover heb ik m’n mening hierover onder de titel ‘het nieuwe tv kijken’ aan papier toevertrouwd. Een mening die nog een stap verder gaat dan de ‘Andere Publieke Omroep’ die stelt dat het met de helft minder budget kan en een mening die is gebaseerd op mijn heilige geloof in niche TV. De aanleiding voor het verhaal was een presentatie over mijn initiatief Blue Shots TV, een online TV station voor de creative professional.
Mijn mening zoals hieronder verwoord presenteerde ik eerder op het congres Het Nieuwe TV Kijken, als ook op het congres ‘What’s Next 02‘.
Het Nieuwe TV Kijken
Mijn naam is Ronnie Overgoor. Samen met Quadia Web TV ben ik eind 2008
Blue Shots TV gestart en ik ben er trots op deze case te mogen presenteren. Trots, omdat ik denk dat we met Blue Shots TV symbool staan voor een veranderend media landschap, waarin nieuwe spelers op nieuwe manieren met nieuwe modellen nieuwe vormen van televisie gaan maken.
Het ontstaan van Blue Shots TV gaat terug naar 2005. In dat jaar startte ik mijn eigen online talkshow, Pitch Talk. Niet gehinderd door enige kennis en enkel gedreven door de drang om inhoudelijk gave gesprekken te voeren en gedreven door het feit dat online tv mogelijk was. Het was allemaal niet perfect, maar vanaf dag 1 waren de gasten en de onderwerpen boeiend.
Na een tweetal jaren startte Het Gesprek en verhuisde ik met Pitch Talk naar deze TV zender. Deze ervaringen bij elkaar zorgden ervoor dat in het voorjaar 2008 het plan van Blue Shots TV ontstond. En samen met Quadia Web TV werkten we de plannen uit en startten we eind 2008 met de eerste programma’s, gebaseerd op de eerste € 180.000 die we van een tweetal sponsors binnenhaalden op basis van het idee alleen. De omzet van het eerste jaar kwam uit op ruim 2.5 ton. Maar voordat ik wat meer vertel over Blue Shots TV wil ik het eerst nog even hebben over de oude vormen van televisie maken.
Want hoelang nog het ‘niet meer van deze tijd’ publieke bestel, waar het aantal leden de hoeveelheid zendtijd bepaalt voor een vereniging en netmanagers een discutabele invloed hebben? Hoelang nog dat tientallen omroepverenigingen met veel te veel personeel bijna 700 miljoen euro aan overheidssubsidie op mogen maken. Omroepverenigingen die hun bestaansrecht danken aan een maatschappelijk belang dat ze ooit hadden, vroeger, in een vorige eeuw.
Hoelang nog dat partijen als TMG het systeem mogen misbruiken en met behulp van hun commerciële bereik nu met publiek geld TV kunnen gaan maken ten behoeve van pluriformiteit, diversiteit en kwaliteit…right. Hoelang nog een commissariaat voor de media en de naleving van haar mediawet die als het een beetje tegenzit zich ook gaat bemoeien met online tv? Iets dat ik bestempel als een zinloze en niet realistische ambitie. Hoelang nog het old school distributiemodel van televisie en het ridicule feit dat er programma directeuren zijn die jaarlijks meer dan 50 programmaraden in den lande moeten bezoeken om voor elkaar te krijgen dat ze op de kabel komen. Hoelang nog krapte op de kabel, waarvan ik de leverancier als consument niet eens zelf kan kiezen.
Ruud Hendriks meldde me een jaar na de oprichting van Het Gesprek met een verbeten gezicht vol met figuurlijk bloed, zweet en tranen dat ie maar liefst 90% bereik had in Nederland. Waarop ik zei: Goed gedaan. Blue Shots TV heeft 100% bereik vanaf dag 1, wereldwijd.
Hoelang nog de kijkcijfers obsessie, gebaseerd op een paar domme kastjes in huiskamers (waarvan ik er overigens nog nooit een heb gezien en ik ook nog nooit iemand heb ontmoet die er een heeft, waardoor mijn conclusie is dat ze niet eens bestaan) kijkcijfers obsessie dus, die ervan uitgaat dat commerciële televisie enkel en alleen gaat over een zo groot mogelijk en massaal bereik en de programma’s dus moeten beschikken over de kenmerken domheid, passiviteit en eenheidsworst…wat resulteert in randdebielen die met zilveren pakjes aan door piepschuim springen en andere meuk tv die ervan uitgaat dat ik zwakzinnig ben. En hoelang nog tussen de programma’s door verplicht kijken naar reclame die er eveneens vanuit gaat dat we niet sporen en beschikken over een IQ van 12? De cijfers spreken mijn opwinding echter tegen. De zilveren pakjes werden in de eerste aflevering door bijna twee miljoen kijkers bekeken….
Moeten we dan concluderen dat het Nederlands publiek inderdaad een dermate laag IQ heeft….of is ‘t het principe van Julius Caesar met zijn ‘brood en spelen’…of het businessmodel van McDonalds met zijn Junkfood?
Ik, en met mij vele professionals hebben, naast de big mac en het hedendaagse amfitheater dat tv heet, behoefte aan andere kost.
Over programma’s met een paar honderd duizend kijkers wordt door de televisiewereld geringschattend gedaan. Logisch, vanuit de perceptie van het huidige business model met bijbehorende P&L. Maar toch: een paar honderd duizend kijkers….wat zal de tv wereld zeggen van programma’s met een paar duizend kijkers? Blue Shots dus.
Blue Shots TV is een TV station dat zich richt op young creative professionals. Mensen, wiens televisie niet Philips heet…maar Dell…Apple of iPhone, waarvoor het woord zender is vervangen door site of app en waarvoor de tv gids is vervangen door social media. Een doelgroep voor wie huidige tv echt al verouderd is. Professionals die intelligent, goed opgeleid en open minded zijn. Een doelgroep die op weg is naar de bestuurskamers en directiekamers en beseft dat het anders moet en anders kan. Een positief en eerlijk ingestelde doelgroep die meer wil dan een tv station met het nieuws van de dag en de beurskoersen.
Een doelgroep die geld heeft en dat besteedt en een doelgroep vol met mensen met invloed op hun peers. Mensen die geïnteresseerd zijn in thema’s als media, ondernemerschap, innovatie, duurzaamheid en creativiteit. Een doelgroep die informatie hongerig is en die alles al had, websites, events, blogs, boeken…..maar nog geen tv station. Nu wel. Een TV station dat ze kunnen gebruiken op elk moment van de dag, waar ze willen…mits connected….maar dat zijn ze allemaal. Blue Shots maakt, nu nog veelal vanuit de studio of vanaf een event, programma’s voor deze doelgroep.
Blue Shots kent een simpel distributiemodel: IP, in goed Nederlands: het internet protocol. Langs dit distributiemodel is Blue Shots TV wereldwijd toegankelijk, in beeld en/of geluid, via het web, via mobiel…via alles waar i (ai) voor staat..en inmiddels ook via de good old televisie, aangezien ook deze meer en meer is voorzien van dat eerder genoemde IP protocol. Een ontwikkeling die pijnlijk duidelijk maakt hoe overbodig andere distributiemodellen zijn.
Daarnaast hanteert Blue Shots het principe van ‘delen is vermenigvuldigen’. We zitten dus niet bovenop onze content en onze rechten, al doen we de exploitatie graag zelf, maar verspreiden deze zo pro actief mogelijk. Er worden programma’s van Blue Shots uitgezonden op Het Gesprek, wekelijks gepost op Marketingfacts en al onze content wordt eenvoudig door syndicatie via widgets, rss en media als Twitter verspreid.
En dan het fenomeen bereik.
BtB marketeers weten hoe interessant, maar ook enorm moeilijk het is om gerichte zakelijke doelgroepen te bereiken en hebben daar veel voor over. Events is waar het meeste budget naartoe gaat binnen het btb marketing budget. Want hoeveel zijn jullie vandaag per persoon waard in euro’s? Een tientje? Honderd euro? Er zijn veel bedrijven die graag in contact komen met jullie. Maar met enkel plat adverteren, het ophangen van banieren en zinloze standjes krijgen we jullie nog maar lastig geboeid, laat staan dat we jullie nog kunnen raken. Hier komt Blue Shots TV in beeld. Want jullie zijn informatie hongerig en hebben behoefte aan relevante content, waardevolle contacten, inspiratie en verdieping. Die vind je hier, hopelijk, op dit congres en die vind je op Blue Shots TV. Honderden interviews, programma’s en talkshows inmiddels, met ondernemers, architecten, met creatieven, met bureau directeuren, vrouwelijke ondernemers, innovators en jonge honden.
De kern van ons businessmodel is dus niet het bereiken van miljoenen mensen, maar het bereiken van honderden tot duizenden en wellicht tienduizenden professionals. Daarom is er bij Blue Shots TV ook, net als bij onze collega’s van Het Gesprek, tijd voor lekker lange gesprekken. Toen ik net begon zei iedereen: TV op internet? Dat mag niet langer duren dan 3 minuten…Ik ga in gesprek met bv Eric van Stade van SBS om te praten over tv en hoe hij zijn vak aan het uitoefenen is en ik mag daar maar drie minuten over doen?? Doe normaal!
Veel mensen mailen me nu hoe blij ze zijn met Blue Shots TV op hun iPhone. Iedere dag in de trein en lekker talkshows kijken, tijd zat. Of een programma op de achtergrond zetten terwijl je werkt en enkel luisteren. Er is geen platform die de ruimte en de tijd biedt voor dergelijke waardevolle content. t Leven is al soundbity genoeg. Blue Shots TV wil graag slow food zijn.
Redactie hebben we op dit moment niet. We zijn ook geen journalisten. We zijn ondernemende professionals, en ook onze presentatoren zijn dat. Gepassioneerd over hun vak en hun expertise. Praten met vakgenoten. Subjectief? Jazeker. Maar da’s interessanter dan een ‘goed ingelezen journalist’ zonder passie voor het onderwerp. Het ontbreken van een enorme redactie raakt een ander belangrijk aspect van het businessmodel: de kosten. Ik hoef jullie niet uit te leggen dat een compact studiootje, vier camera’s, drie man crew voor een paar duizend euro te huur is per dag. Op zo’n dag produceren wij tien tot twaalf programma’s. Kosten decor zijn minimaal, het gaat om de content. Pas geleden nog schoten we het eerste Blue Shots programma met onze nieuwe host Omar Kbiri, jonge vent die vorig jaar bijna nationale bekendheid kreeg door met behulp van 1 brutaal smsje met Branson mee te vliegen in zijn prive jet naar de inauguratie van Obama. Omar staat voor mij symbool voor het DNA van Blue Shots TV en samen harkten we in tien minuten een decor bij elkaar uit het pand van United waar we opnamen. Tafeltje, paar stoeltjes, glas water en draaien.
Target eind 2010? 1 opname dag per week, over de 300 uur tv op jaarbasis, een omzet tussen de 500.000 en de 800.000 voor een gezonde exploitatie begroting, honderden tot tienduizenden kijkers per aflevering, los van de longtail en de brand value van Blue Shots TV.
De schaarste in de wereld van vandaag is aandacht, helemaal onder professionals zoals jullie.
Die waardevolle aandacht gaat Blue Shots TV verdienen door uit te groeien naar een merk dat produceert, publiceert en exploiteert en een plek verdient in het dagelijks leven van de professional anno 2010 en verder.
Er is een nieuwe generatie kanalen, een nieuwe generatie doelgroepen, een nieuwe generatie makers en een nieuwe generatie adverteerders en partners.
Blue Shots TV is pas net begonnen. Dank jullie wel voor jullie waardevolle aandacht.
Ronnie,
In je artikel staan nogal wat aannamen over de publieke omroep, waarover ik hier de discussie niet zal aangaan.
Wel staat er één groot misverstand in, welke ik vaak tegen kom en waar ik je graag op wijs. De 200 miljoen Ster-gelden gaan niet naar de publieke omroep, maar naar het ministerie. De rijksbijdrage voor de publieke omroep is vervolgens ongeveer 700 miljoen. Die 200 en 700 kun je dus niet bij elkaar optellen, want die 200 maakt al onderdeel uit van die 700 miljoen. De belastingbetaler is pers saldo dus 500 miljoen kwijt.
Heldere toevoeging, je hebt gelijk.
Gaat me echter niet eens zozeer om het geld, maar veel meer over de existentiele discussie omtrent het systeem.
En dat betekent dat je het ook nog in het artikel aanpast? Ik verwacht dat je artikel meer gelezen wordt dan deze reacties
done, omdat jij t bent
Hulde!